و زعم بعضهم انّها مصدرية اى اشباه اللفظين الاشتقاق و هو غلط لفظا و معنا اما لفظا فلانه جعل الضمير المفرد فى [ يشبه ] الى اللفظين و هو لا يصح الا بتأويل بعيد فلا يصح عند الاستغناء عنه و امّا معنا فلان اللفظين لا يشبهان الاشتقاق بل توافقهما قد يشبه الاشتقاق بان يكون فى كل منهما جميع ما يكون فى آخر من الحروف او اكثرها و لكن لا يرجعان الى اصل واحد كما فى الاشتقاق ( نحو قوله تعالى : قال انّى لعملكم من القالين ) . فالاوّل من القول و الثانى من القلى . و قد يتوهّم ان المراد بما يشبه الاشتقاق هو الاشتقاق الكبير و هذا ايضا غلط لان الاشتقاق الكبير هو الاتفاق فى الحروف الاصول دون الترتيب مثل القمر و الرقم و المرق . و قد مثلو فى هذا المقام بقوله تعالى : اثاقلتم الى الارض ارضيتم بالحياه الدنيا . و لا يخفى ان الارض مع ارضيتم ليس كذلك . ترجمه مصنّف گويد : دو چيز به جناس ملحق مىشود : اوّل : آنكه دو لفظ را اشتقاق جمع كند يعنى قدر جامع بين آن دو اشتقاق باشد مانند فرموده حقتعالى : فاقم وجهك للّدين القيّم . دوّم : آنكه دو لفظ را مشابهت جمع كند يعنى قدر جامع بين آن دو مشابهت باشد و مشابهت چيزى است شبيه به اشتقاق مانند فرموده حقتعالى :